സൈറ

#  സൈറ 

എന്റെ സൈറ ....,

കറുത്തുമെലിഞ്ഞു റാരൂപം പൂണ്ടവൾ...,

ജീവിതച്ചുഴി നീന്തിക്കരേറാൻ കറുത്തു ചിരിച്ചവൾ..,

പ്രണയപരാഗ മഴ നനയാത്ത പൂവിതൾ

പാതിയുടൽ വെന്തു പ്രാണനെ പെറ്റവൾ

ഹേയ്....സൈറാ...........

ഒരു ചുംബനചൂടിൽ പൊതിഞ്ഞെന്നെ നി  നട്ടുനനക്കുക

നാം തമ്മിൽകണ്ട മാത്രകളോരോ യുഗ

ങ്ങളായി പെയ്തുപെയ്തു പെരുത്തതാ

ണീ പുഴ.

കറുത്തവൻ കുമാരൻ.?..നിന്റ മാരൻ വി-

യർത്തുവളമായ തീരം.

നിന്റെ മുത്തശ്ശി നീലിപുലയയി രാമഴപ്പെ-

യിത്തിൽ കനലൂതിയൂതി കാറ്റായകാലം

എന്റെ സൈറാ.....,

പുനർജ്ജനികാത്തുകാത്ത് മരിച്ചുതോറ്റ

വളാണു നി 

ഓർമ്മകൾ ജീർണ്ണിച്ചുനാറുന്ന കാലമാം പത്തായം നെറുകയിൽ ചുമന്ന് ഞാൻ നിന്നിലേക്കെത്താം

പുനർജനികാത്ത് മരിച്ചുതോറ്റവർ നമ്മ

ൾ

                                    ലിനിഷ്ലാൽമാധവദാസ്