സൗഹൃദം

അവളുടെ നേരെയോങ്ങിയ കൈകൾക്ക് കാഠിന്യം കൂടുതലായിരുന്നു. എന്തിനെന്നോ ഏതിനെന്നോ അറിയാതെ വന്നുകയറിയ ദേഷ്യത്തിൽ അവന്റെ മനസ്സ് യാന്ത്രികമായി ചലിച്ചു. ഉരുണ്ട കണ്ണുകളിൽ തീഷ്ണത വരുത്താൻ അവളും മടിച്ചില്ല. ആ കണ്ണുകളിലെ തീജ്വാലകൾക്ക് അവനെ ചുട്ടെരിക്കാനുള്ള ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുമിച്ചു കളിച്ചു ചിരിച്ചു നടന്നവർ കലികൊണ്ടപ്പോൾ കാർമേഘം പോലെയായി ആ അന്തരീക്ഷം. 

ചില വാക്കുകൾ അവളെ അലോസരപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അതൊഴിവാക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നുമില്ല. കൈവിട്ട സംസാരം കൈവിട്ടുപോകുമെന്നു ഇരുവരും കരുതികാണില്ല. ഒരേ ക്ലാസിലെ ഒരേ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഒരുമിച്ചിരുന്നു പ്ലാൻ വരച്ചപ്പോഴും ആ സൗഹൃദത്തിന്റെ പ്ലാൻ മുഴുവനായി തെറ്റുകയായിരുന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ ബസ്സ് യാത്രയിൽ വാട്സാപ്പിലെ സ്റ്റാറ്റസ് പേജിൽ ദേഷ്യമൊതുക്കാൻ ഇരുവരും ശ്രമിച്ചു. ദേഷ്യം മാത്രമേ തീർന്നിരുന്നുള്ളൂ. അവനു വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്കാണേൽ അതിലേറെ വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു. 

അവന്റെ വിഷമം ആ മനസ്സിൽ പുകഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ വിഷമം ആ ഹൃദയത്തിലെ മിടിപ്പുകളായി ഉതിർന്നു. അവന്റെ വിഷമം മാറാൻ അലമാരക്കുള്ളിലെ തുണികൾക്കിടയിലൊളുപ്പിച്ച കഞ്ചാവുബീഡി മതിയായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളുടെ വിഷമം മാറാൻ ഒരു ബ്ലേഡുകൊണ്ട് കൈയിലെ ഞരമ്പിൽ നീട്ടിയൊരു വര തന്നെ വേണ്ടി വന്നു.

( Sreejith k mayannur

ശ്രീജിത്ത് കെ മായന്നൂർ )